Zum Hauptinhalt
Start
›
Wörterbuch
›
вы́селить

вы́селить

Verb
B2

Deutsch

vertreiben; umsiedeln

Eigenschaften

Aspekt

Perfektiv

Reflexiv

Nein

aspect_partner

выселя́ть

Konjugation

Futur

SingularPlural

1. Person

вы́селювы́селим

2. Person

вы́селишьвы́селите

3. Person

вы́селитвы́селят

Vergangenheit

MaskulinumFemininumNeutrumPlural
вы́селилвы́селилавы́селиловы́селили

Imperativ

SingularPlural
вы́селивы́селите

Partizipien

Aktiv

PräsensVergangenheit
—вы́селивший

Passiv

PräsensVergangenheit
—вы́селенный

Adverbial

PräsensVergangenheit
—вы́селивши, вы́селив
Weitere Nachschlagewerke:dict.ccLeoBetonungenOpenRussian