Zum Hauptinhalt
Start
›
Wörterbuch
›
вильну́ть

вильну́ть

Verb
C1

Deutsch

ausweichen; schwenken

Eigenschaften

Aspekt

Perfektiv

Konjugationsklasse

e

Reflexiv

Nein

Konjugation

Futur

SingularPlural

1. Person

вильну́вильнём

2. Person

вильнёшьвильнёте

3. Person

вильнётвильну́т

Vergangenheit

MaskulinumFemininumNeutrumPlural
вильну́лвильну́лавильну́ловильну́ли

Imperativ

SingularPlural
вильни́вильни́те

Partizipien

Aktiv

PräsensVergangenheit
—вильну́вший

Passiv

PräsensVergangenheit
——

Adverbial

PräsensVergangenheit
—вильну́вши, вильну́в
Weitere Nachschlagewerke:dict.ccLeoBetonungenOpenRussian
вильну́ть – ausweichen; schwenken