Zum Hauptinhalt
Start
Wörterbuch
урегули́ровать

урегули́ровать

Verb
B2

Deutsch

regeln; klären

Eigenschaften

Aspekt

Perfektiv

Reflexiv

Nein

Konjugation

Futur

SingularPlural

1. Person

урегули́руюурегули́руем

2. Person

урегули́руешьурегули́руете

3. Person

урегули́руетурегули́руют

Vergangenheit

MaskulinumFemininumNeutrumPlural
урегули́ровалурегули́ровалаурегули́ровалоурегули́ровали

Imperativ

SingularPlural
урегули́руйурегули́руйте

Partizipien

Aktiv

PräsensVergangenheit
урегули́ровавший

Passiv

PräsensVergangenheit
урегули́рованный

Adverbial

PräsensVergangenheit
урегули́ровавши, урегули́ровав
Weitere Nachschlagewerke:dict.ccLeoBetonungenOpenRussian