Zum Hauptinhalt
Start
›
Wörterbuch
›
урегули́ровать
урегули́ровать
Verb
B2
Deutsch
regeln; klären
Eigenschaften
Aspekt
Perfektiv
Reflexiv
Nein
Konjugation
Futur
Singular
Plural
1. Person
урегули́рую
урегули́руем
2. Person
урегули́руешь
урегули́руете
3. Person
урегули́рует
урегули́руют
Vergangenheit
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Plural
урегули́ровал
урегули́ровала
урегули́ровало
урегули́ровали
Imperativ
Singular
Plural
урегули́руй
урегули́руйте
Partizipien
Aktiv
Präsens
Vergangenheit
—
урегули́ровавший
Passiv
Präsens
Vergangenheit
—
урегули́рованный
Adverbial
Präsens
Vergangenheit
—
урегули́ровавши, урегули́ровав
Weitere Nachschlagewerke:
dict.cc
Leo
Betonungen
OpenRussian