Zum Hauptinhalt
Start
›
Wörterbuch
›
упоря́дочить

упоря́дочить

Verb
C1

Deutsch

ordnen; in Ordnung bringen

Eigenschaften

Aspekt

Perfektiv

Konjugationsklasse

i

Reflexiv

Nein

aspect_partner

упорядочивать

Konjugation

Futur

SingularPlural

1. Person

упоря́дочуупоря́дочим

2. Person

упоря́дочишьупоря́дочите

3. Person

упоря́дочитупоря́дочат

Vergangenheit

MaskulinumFemininumNeutrumPlural
упоря́дочилупоря́дочилаупоря́дочилоупоря́дочили

Imperativ

SingularPlural
упоря́дочиупоря́дочьте

Partizipien

Aktiv

PräsensVergangenheit
—упоря́дочивший

Passiv

PräsensVergangenheit
—упоря́доченный

Adverbial

PräsensVergangenheit
—упоря́дочивши, упоря́дочив
Weitere Nachschlagewerke:dict.ccLeoBetonungenOpenRussian
упоря́дочить – ordnen; in Ordnung bringen