Zum Hauptinhalt
Start
Wörterbuch
наряди́ть

наряди́ть

Verb
C1

Deutsch

schmücken; anziehen

Eigenschaften

Aspekt

Perfektiv

Konjugationsklasse

i

Reflexiv

Nein

aspect_partner

наряжать

Konjugation

Futur

SingularPlural

1. Person

наряжу́наря́дим

2. Person

наря́дишьнаря́дите

3. Person

наря́дитнаря́дят

Vergangenheit

MaskulinumFemininumNeutrumPlural
наряди́лнаряди́ланаряди́лонаряди́ли

Imperativ

SingularPlural
наряди́наряди́те

Partizipien

Aktiv

PräsensVergangenheit
наряди́вший

Passiv

PräsensVergangenheit
наря́женный

Adverbial

PräsensVergangenheit
наряди́вши, наряди́в
Weitere Nachschlagewerke:dict.ccLeoBetonungenOpenRussian