Zum Hauptinhalt
Start
Wörterbuch
кукова́ть

кукова́ть

Verb
C1

Deutsch

kuckucken; allein sein

Eigenschaften

Aspekt

Imperfektiv

Konjugationsklasse

e

Reflexiv

Nein

Konjugation

Präsens

SingularPlural

1. Person

куку́юкуку́ем

2. Person

куку́ешькуку́ете

3. Person

куку́еткуку́ют

Vergangenheit

MaskulinumFemininumNeutrumPlural
кукова́лкукова́лакукова́локукова́ли

Imperativ

SingularPlural
куку́йкуку́йте

Partizipien

Aktiv

PräsensVergangenheit
куку́ющийкукова́вший

Passiv

PräsensVergangenheit

Adverbial

PräsensVergangenheit
куку́якукова́вши, кукова́в
Weitere Nachschlagewerke:dict.ccLeoBetonungenOpenRussian