ки́нуть

Verb

C1

Deutsch

werfen; schmeißen

Eigenschaften

Aspekt

Perfektiv

Konjugationsklasse

e

Reflexiv

Nein

Konjugation

Futur

	Singular	Plural
1. Person	ки́ну	ки́нем
2. Person	ки́нешь	ки́нете
3. Person	ки́нет	ки́нут

Vergangenheit

Maskulinum	Femininum	Neutrum	Plural
ки́нул	ки́нула	ки́нуло	ки́нули

Imperativ

Singular	Plural
кинь	ки́ньте

Partizipien

Aktiv

Präsens	Vergangenheit
—	ки́нувший

Passiv

Präsens	Vergangenheit
—	ки́нутый

Adverbial

Präsens	Vergangenheit
—	ки́нувши, ки́нув

Weitere Nachschlagewerke:dict.cc Leo Betonungen OpenRussian

ки́нуть – werfen; schmeißen