Zum Hauptinhalt
Start
›
Wörterbuch
›
дове́рить

дове́рить

Verb
B2

Deutsch

anvertrauen; überlassen

Eigenschaften

Aspekt

Perfektiv

Reflexiv

Nein

aspect_partner

доверя́ть

Konjugation

Futur

SingularPlural

1. Person

дове́рюдове́рим

2. Person

дове́ришьдове́рите

3. Person

дове́ритдове́рят

Vergangenheit

MaskulinumFemininumNeutrumPlural
дове́рилдове́риладове́рилодове́рили

Imperativ

SingularPlural
дове́рьдове́рьте

Partizipien

Aktiv

PräsensVergangenheit
—дове́ривший

Passiv

PräsensVergangenheit
—дове́ренный

Adverbial

PräsensVergangenheit
—дове́ривши, дове́рив
Weitere Nachschlagewerke:dict.ccLeoBetonungenOpenRussian
дове́рить – anvertrauen; überlassen